Razvijala se bez značajnijeg ljudskog utjecaja čak 20.000 godina, a danas ulazak bez vodiča nije dozvoljen.
Ugledni britanski list The Guardian objavio je opširnu reportažu o Perućici, prašumi smještenoj unutar Nacionalnog parka Sutjeska, opisujući njenu netaknutu prirodu, bogat biodiverzitet i tragove brojnih divljih životinja.
Autor Nick Hunt kroz priču o vođenoj šetnji vodi čitatelje u srce jedne od najstarijih evropskih šuma, za koju naučnici procjenjuju da se razvijala bez značajnijeg ljudskog utjecaja čak 20.000 godina.
Reportaža nosi naslov "Idemo u lov na bosanskog medvjeda… u najstarijoj evropskoj šumi", ali se ne radi o lovu na životinje, već o potrazi za njihovim tragovima u jednom od posljednjih očuvanih šumskih ekosistema na kontinentu.
Tokom obilaska vodič Dejan Elez , diplomirani pravnik koji danas radi kao rendžer i planinski vodič, posjetiocima pokazuje tragove života skrivenog među gustim krošnjama. Već na početku staze pažnju privlači drveni putokaz prekriven dubokim ogrebotinama medvjeđih kandži.
Elez medvjede opisuje kao izuzetno inteligentne životinje sa snažnim njuhom, prisjećajući se i vlastitih susreta s njima.
Tokom šetnje govori i o historiji ovog kraja, uključujući čuvenu Bitku na Sutjesci iz 1943. godine, a zatim priča seže mnogo dalje u prošlost, prema nastanku jedne od najstarijih evropskih šuma.
The Guardian navodi da se Perućica, smještena u Republici Srpskoj, zajedno s Białowiežom na granici Poljske i Bjelorusije smatra posljednjim istinskim ostacima iskonskih šuma koje su nekada prekrivale veliki dio Evrope.
Prema riječima vodiča, Perućica je čak i bolje očuvana jer nikada nije bila naseljena, dok ju je nepristupačan teren u velikoj mjeri zaštitio od sječe.
Prašuma se prostire na 1.434 hektara i nalazi se pod strogom zaštitom. Ulazak bez vodiča nije dozvoljen, a njen značaj prepoznat je i na međunarodnom nivou.
S vidikovca iznad kanjona pruža se pogled na guste šumske površine, rijeku i 75 metara visok vodopad Skakavac. Autor navodi da je prvobitni plan bio uspon na Maglić, najviši vrh Bosne i Hercegovine, visok 2.386 metara, ali su zbog snijega i zahtjevnih proljetnih uslova od tog plana odustali.
Spuštajući se kroz šumu, nailaze na različite vrste drveća, među kojima su bukva, jela, smrča, bor i javor. Poseban dio obilaska predstavlja upravo potraga za tragovima životinja.
Vodič pokazuje mjesta na kojima su srne i divokoze kopale zemlju u potrazi za hranom, tragove vukova na oborenim stablima, ali i duboke ogrebotine koje su ostavili smeđi medvjedi.
Iako tokom obilaska nisu uspjeli vidjeti medvjede, vukove, divlje mačke ili risove, sama činjenica da se nalaze u njihovom prirodnom staništu ostavlja snažan utisak na posjetioce.
Britanski list posebno ističe bogatstvo biodiverziteta Perućice. U prašumi raste oko 170 vrsta drveća i grmlja, kao i više od 1.000 biljnih vrsta.
Mrtva stabla koja leže po šumi, kako se navodi u reportaži, nisu znak propadanja, već važan pokazatelj zdravog i prirodnog ekosistema. Upravo zahvaljujući velikoj raznolikosti, šuma je otpornija na bolesti i štetočine koje su posljednjih decenija pogodile brojne druge stare šume u Evropi.
U tekstu se navodi i da je Perućica tokom posljednjeg ledenog doba služila kao svojevrsno utočište brojnim vrstama. Nakon povlačenja leda, neke od njih nastavile su širiti svoja staništa prema sjeveru Evrope.
Dejan Elez na kraju upozorava i na izazove s kojima se ovo područje suočava. Iako je sama prašuma dobro zaštićena, lovci i različiti pritisci na rubnim dijelovima nacionalnog parka i dalje predstavljaju potencijalnu prijetnju njenom očuvanju.
Posjetioci su sa sobom ponijeli utisak kao da su nakratko zavirili u evropsku prošlost, sačuvanu u jednom od posljednjih netaknutih šumskih područja kontinenta, a to je samo jedan od prirodnih dragulja koji se krije u Bosni i Hercegovini.
Izvor: tuzlanski.ba
